fbpx
Aşırı Kilolar : Ali Bey’in Tatlı Düşkünlüğü

Aşırı Kilolar : Ali Bey’in Tatlı Düşkünlüğü

Bir seansımda, hastamız Ali Bey, aşırı kilolar yüzünden çok mutsuzdu. “Her şeyimi etkiliyor. İşimi, sosyal hayatımı, sağlığımı, cinsel hayatımı… Her yolu denedim. Hep kararlı başlıyorum. Daha ikinci gün bozuyorum diyetimi… İradem yok benim. Yemeden yapamıyorum. Çalıştığım ofiste çok beğendiğim bir kız var ve ona açılamıyorum. Biliyorum, o da kilolarım yüzünden beni istemeyecek. Bu kadar hayatımı alt üst ediyor ama ben aptal olduğum için dayanamıyorum, yiyorum. Şimdi nefes almakta zorlanıyorum. Bir süre sonra hastalıklar başlayacak. Kendime çok kızıyorum. Yapayalnız, acı çekerek ölüp gideceğim.” diyordu. Gerçekten kötü bir tablo çizmişti kendisine… Bunu böyle hissetmek onu daha çıkmaza sokuyor, stres yapıyor, daha çok yemeğe başlıyordu.

Yemeğin ona ne hissettirdiğini sorduğumda, “İyi geliyor bana, mutlu oluyorum.”dedi. Özellikle tatlı yerken tüm hüznünün dağıldığını hissettiğini ama sonra yeniden mutsuz olduğunu, çünkü kendine çok kızdığını söylüyordu.

Aşırı Kiloların Duygusal Nedeni

Yaptığımız çalışmada Ali Bey, annesi çalıştığı için okuldan eve geldiğinde çok hüzünlendiğini, kendini yalnız hissettiğini, annesinin onun için bıraktığı kurabiyeleri yerken sanki annesi yanındaymış gibi mutlu olduğunu hatırladı. “Çok yavaş yavaş yerdim, bitmesin isterdim. Bir gün kuzenim de benimle eve geldi. Kurabiyeleri benden önce görüp yemek istedi. Çok sinirlendiğimi hatırlıyorum. Niye kızdığımı ben de anlamamıştım. Oysa onunla her şeyimi paylaşırdım.” dedi. Ali Bey’in tatlı atıştırmalıklara olan düşkünlüğü o yıllardan geliyordu. Fark etmeden annesinin bıraktığı atıştırmalıkları yerken hissettiği o rahatlamayı hatırlatıyordu yedikleri. Kısa bir an için olsa da yalnızlığını dağıtıyordu.

 

aşırı kilo

Beraber o günlere ait duygusunu boşalttık. Sevdiği tatlılar ve atıştırmalıklar üzerinde çalışarak onlara olan bağımlılığını azalttık. Ertesi gün görüşmek üzere ayrıldık. İkinci seansa geldiğinde, daha iyi gözüküyordu. Canının tatlı bir şey yemek istemediğini, hatta eve giderken yolunun üzerindeki pastanenin önünden geçerken vitrindeki pastalara hiç bir şey hissetmeden baktığını, bunun çok garip olduğunu söylüyordu. “Bugüne kadar oradan bir şey almadan önünden geçmişliğim yoktu, çok şaşkınım. Sanki bir şey ifade etmiyor bana orası artık.” diyordu. Onun için şaşırtıcı olan bu durum, benim artık görmeye alıştığım bir sonuçtu. Bunun kalıcı olabilmesi ve hayat tarzının tekrar düzenlenmesi gerekiyordu. Önce sevdiği ve onun için sakıncalı olan gıdaları tespit edip onlarla, daha sonra da onların yerine koyacağımız sağlıklı besinlere karşı olan olumsuz duyguları ile çalıştık. Kendine ve iradesine olan kızgınlığını en yoğun hissettiği ana giderek o duygusunu boşalttıktan sonra artık başaracağına inancı gelmişti.

Tabii, Ali Bey bu yolu tek başına almak zorunda değildi. Beraber yeni bir beslenme haritası düzenledik ve yaşam şekline doğru adım attık. Takıldığı ve yardım gerektiği anlarda yanında olarak onu yeni bir hayata uğurladık… Ali Bey, şu ana kadar epey yol kat etti. Aşırı kilolar olarak gördüğü yükünün büyük bir kısmını verdi. Şu anda kız arkadaşı ile birlikte ve halinden çok memnun…

Görüşlerinizi yazın.

Your email address will not be published.