fbpx
Almanca Korkusu

Almanca Korkusu

17 yaşındaki Beste, yurt dışında yaşıyordu. Anne ve babası önceden yerleşmişti yurt dışına. O, gitmemiş; anneannesiyle kalmıştı. Sonra yeni bir kardeşi olmuş; ailesi, kendilerine yardımcı olması için onu da yanlarında götürmüştü. Aslında gitmek istemiyordu. Burada dersleri çok iyiydi. Arkadaşları vardı. Kuzenler ile mutluydu. Ama ailesiyle olmak da güzel olabilirdi. Yani pek de bir ön yargısı yoktu. Sonra ne olduysa okula başlayınca oldu. Hiçbir sınavı iyi geçmiyordu. Hep stres yapıyordu. “Soruyu anlamayacağım, yanlış yazacağım, zamanı yetiştiremeyeceğim, herkes çok hızlı, ben onları yakalayamayacağım, öğretmenler yazdıklarımı okuyunca benimle dalga geçecek.” gibi duygular taşıyordu sınavlarda. Sınav anında da heyecanlanıyor ve gerçekten yapamıyordu. Birkaç sene tekrarı olmuştu. Bu yıl son hakkıydı. Eğer yapamazsa okuldan ayrılmak zorunda kalacaktı. Oysa okumayı çok istiyordu. Buradayken sınıfın en başarılı  çocuklarındandı. Sorun Almancaydı. Almanca korkusu olduğundan dolayı o dile hakim olamıyordu. Normalde her şeyi anlıyor ama konuşurken bile heyecan yapıyordu.

İlk heyecanı nerede yaşadığını sorduğumda, “Ailem beni yaz okuluna dil öğrenmem için göndermişti. Orada benim gibi hep yabancı çocuklar vardı. Ama tek Türk bendim. Onlar kendi aralarında konuşabiliyorlardı. Ben hiçbir şey anlamıyordum. Biraz anlamaya başladığımda, kendime güvenim gelmişti. Sonra bir gün bizi gezmeye götürdüler. Orada, bulunduğumuz yerin meydanına çember yapıp oturduk. Eğitmen hepimize tek tek, sorular sordu. Sıra bana geldiğinde, ben güvenle cevap vermiştim. Ama herkes bana gülerek alayla bakıyordu. Eğitmenin sorduğu soruyu çok yanlış anlamıştım ve komik duruma düşmüştüm. Orada çok kötü hissettim. Zaten kuzenlerim bana, Almancanın çok zor olduğunu; orada undergrand sınıfa (oradaki düşük zeka seviyeli çocukların gittiği sınıf) yerleşebileceğimi söylemişlerdi. Onların dedikleri çıktı galiba.” dedi. Almanca korkusu olaylarla daha da pekişmişti.

Almanca Korkusu’nun Tedavisi

İlk girdiği sınavda heyecan ve stresten soruların çoğunu yapamamış, düşüncesi daha da pekişmişti. Sonrasında yaşadıkları tamamen aynı plağın tekrar tekrar çalmasından ibaretti. Girdiği bu durumdan kendini çıkaramıyordu. Bu sene, son sınav hakkını kullanacaktı. Kendini aptal gibi hissediyor ve kendine kızıyordu. Ailesine onu Almanya’ya götürdükleri için bunları yaşamasına sebep oldukları için kızıyordu. Geleceği mahfolduğu için kızıyordu. “Hayallerim yıkıldı.” diyordu. Beraber, kuzenleriyle yaptığı konuşmaya ait duygularını çalıştık. Orada gerçekten korkmuş ve etkilenmişti. Sonra kurs ortamındaki rezil olma duygusunu boşalttık; ilk sınavlarına ait duygu ve düşünceleri temizledik. Çok rahatlamıştı. “Galiba yapacağım bu sınavda. Uzun süredir kaybettiğim güvenim geri geldi.” dedi. Aylar sonra başka bir sıkıntısıyla ilgili tekrar görüştüğümüzde, sınavlarını verdiğini ve okula devam hakkı kazandığını söyledi.

Görüşlerinizi yazın.

Your email address will not be published.